Şafak sökerken, ben arka koltukta

Babamın o arabası. Arka koltuk tamamen bana rezerve edilmiş. Yolculukta terlemeyeyim diye mikili çarşafımı sermiş annem, küçük yastığımı da koymuş, yatıp uyuyabileyim diye. “Tavşanım Rodi olmadan gitmem!”, diye ağladığımı hatırlıyorum. Bu yüzden, tavşan Rodi de konmuş arabaya.Annem akşamdan, o çok sevdiği eski kaşar peyniriyle yapmış tostları. Sabaha karşı termosa çay yapmış çanta kolunda. Meyveler yıkanmış, bagajdaki mavi buzluğa konmuş. Temiz çarşaflar bavula, benim ilaçlarım termosa, tavşan kucağıma, ben arka koltuğa, düşüp kafamı vurmayayım diye fazladan yastıklar önle arka koltukların arasındaki boşluğa konmuş. Telefonlaın fişleri çekilmiş, kapılar kitlenmiş, yumurtalar haşlanmış.Şafak sökerken, ben arka koltukta mutlu mutlu mırıldanırken, babam geçmiş direksiyona. Annem ön koltuğa oturmuş, plastik bardaklara çaylar konmuş. Ver elini İzmir yolu.!